คุยคนเดียว

ใครเคยเป็นเเบบผมมั้งครับ คุยคนเดี่ยว ผมเป็นบ่อยครับ ไม่ใช่ผมบ้าน่ะครับ เนื่องจากครอบครัวผมไม่อยากให้ผมออกไปไหนเลยให้ผมอยู่เเต่ในบ้าน เเล้วเวลาเพื่อนไปเที่ยวผมก็ได้เเต่อยู่ในบ้าน ทั้งทีในใจผมก็อยากไป เเล้วพ่อเเม่ก็จะอ้างเรื่องเงินไม่มี อ้างอยู่เเบบนี้ทุกครั้ง เเต่ไม่ใช่ว่าทุกครั้งน่ะครับ พอผมเริ่มม.ปลาย พวกท่านก็ให้ผมไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง ถึงน้อยมากก็เถอะครับ เเต่มันไม่เกี่ยวกับหัวข้อเลยใช่ไหมครับ55 นี่คือส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมคุยคนเดี่ยวได้ นับตั้งเเต่ที่ผมอยู่เเต่บ้าน หรือหลังเรียนเสร็จก็จะเดินกลับบ้านเพราะ โรงเรียนอยู่ใกล้บ้านผม เดินคนเดี่ยว ไม่สนใจใคร ผมเลยเหงาเเบบเพื่อนเขาไปเที่ยวกัน ผมต้องกลับตรงเวลา ผมก็เลยบ่นไปบ่นมาจนเกิดอาการคุยคนเดียว ตั้งเเต่ ม.ต้น ถึงปัจจุบันเลยครับ ตอนอยู่ในห้องผมก็คุยคนเดียว เเต่ตอนนี้ผมอยู่มหาลัย ผมไม่ค่อยคุยคนเดียวล่ะ เพราะ มีเพื่อนมาหาตลอด เเต่ตอนนี้อยู่บ้าน อยู่คนเดี่ยวมา5-6 เดือน เเต่ไม่ใช่ว่าอยู่คนเดียวน่ะครับ อยู่กับพ่อเเต่ผมมักจะชอบพูดคนเดียวตอนล่างจาน อาบน้ำประมาณนี้ครับ ใครเคยเป็มั้งครับ ช่วยบอกผมหน่อยว่า มันเกิดจากอาการอะไรครับ ขอบคุณครับ